3 april 1559: Vrede van Cateau-Cambrésis

Op 3 april 1559 werd het tweede gedeelte van de Vrede van Cateau-Cambrésis getekend door Hendrik II van Frankrijk en Filips II van Spanje. De dag ervoor was de eerste ondertekening door Hendrik II en Elizabeth I van Engeland. De vrede betekende het einde van de laatste Italiaanse Oorlog (1551-1559) en kwam er op neer dat een groot deel van Italië onderdeel werd van het Spaanse Rijk. Zowel Frankrijk als Spanje boekte terreinwinst, maar op de keper beschouwd heeft vooral Spanje het meeste resultaat geboekt. Ze hadden de Fransen buiten de deur gehouden en op Italiaanse bodem bleven slechts het Koninkrijk Savoie en de Republiek Venetië onafhankelijke staten, de rest kwam onder Spaans bestuur te staan. De omsingeling van Frankrijk door het Habsburgse Rijk bleef dus in stand en dat maakte de Spaanse Habsburgers tot de machtigste vorsten in Europa. Wel moet worden opgemerkt dat de positie van de Habsburgers in het Heilge Roomse Rijk als gevolg van de oorlog verzwakt was geraakt.

De vrede maakte een einde aan een periode van zestig jaar waarin Italië constant het strijdtoneel was geweest van de machtsstrijd tussen de Habsburgers en het Franse koningshuis.

2 April 1982: De invasie van de Falklands

Hieronder een telexconversatie tussen de telexoperateur van de gouverneur van de Falklands en het Britse Ministerie van Defensie in Londen. Duidelijke taal, er was geen houden aan:

LON (London): HELLO THERE WHAT ARE ALL THESE RUMOURS WE HEAR THIS IS LONDON
FK (Falklands): WE HAVE LOTS OF NEW FRIENDS
LON: WHAT ABOUT INVASION RUMOURS
FK: THOSE ARE THE FRIENDS I WAS MEANING
LON: THEY HAVE LANDED
FK: ABSOLUTELY
LON: ARE YOU OPEN FOR TRAFFIC IE NORMAL TELEX SERVICE
FK: NO ORDERS ON THAT YET ONE MUST OBEY ORDERS
LON: WHOSE ORDERS
FK: THE NEW GOVERNORS
LON: ARGENTINA
FK: YES
LON: ARE THE ARGENTINIANS IN CONTROL
FK: YES YOU CAN'T ARGUE WITH THOUSANDS OF TROOPS PLUS ENORMOUS NAVY SUPPORT WHEN YOU ARE ONLY 1600 STRONG. STAND BY.

Profiel: MNLA (Mouvement National pour la Libération de l'Azawad)

De oprichting van de Nationale Beweging voor de bevrijding van Azawad is een direct gevolg van de opstand in Libië. De verdreven (en gedode) Libische leider Moammar Ghadaffi had in een poging om Libië voor zich te behouden de Toeareg benaderd voor een bondgenootschap. Een aantal is daar op in gegaan en bond, bewapend door Ghadaffi, de strijd aan met de opstandelingen. Enkele andere Toeareg-groepen kozen juist de kant van de opstandelingen en werden door hen bewapend om Ghadaffi te verdrijven. Na de val van Ghadaffi weigerden de Toeareg van beide zijden de wapens weer in de leveren en gingen deze gebruiken om gezamenlijk hun eigen strijd te gaan voeren voor een Azawad (naar verluid met behulp van Al Qaïda in de Islamitsche Maghreb (AQIM) en andere fundamentalistische groeperingen), een strijd die al sinds het begin van de twintigste eeuw af en toe oplaait en in januari 2012 een nieuwe fase inging. Azawad ligt in het noorden van Mali en beslaat een viertal regio's waaronder Timboektoe. De Touareg beschouwen Azawad als hun thuisland en willen erkenning van de regering in Bamako. Op 21 maart 2012 werd er in Mali door het leger een staatsgreep gepleegd en de Toeareg zagen hun kans schoon om het offensief op te voeren en met succes. Praktisch heel Azawad is inmiddels in hun handen. 

Oprichtingsjaar: 2011

Land van oorsprong: De Sahara (Toeareg wonen in Mali, Libië, Niger, Burkina Faso en Algerije)

Type: Guerillabeweging

Doelstelling: erkenning van de onafhankelijke staat Azawad voor alle volken die daar wonen (dus niet alleen de Toeareg)

Leider: Ag Mohamed Najem (leider van de strijdkrachten)

Troepensterkte: 1000-2500

Medestander(s): Libië (het is de vraag in hoeverre er gesproken kan worden van directe steun door Libië). De regering van Mali zegt dat de MNLA wordt gesteund door AQIM, maar dit is niet aangetoond.

Tegenstander(s): Mali, AFRICOM en tot voor kort Algerije, maar dat heeft in januari de steun ingetrokken om een oplossing in het conflict te forceren.

Staat van oorlog: Momenteel is de onafhankelijkheidsstrijd in volle gang en als gevolg van de staatsgreep en de daardoor ontstane interne problemen in Mali lijkt de MNLA zijn doel te bereiken.

Bewapening: MNLA gebruikt licht en zwaar kaliber hand- en schoudervuurwapens, RPG's en zwaarder materieel, onder andere raketwerpers, luchtafweer en anti-tankgeschut, dat is gemonteerd op pickups.

Operationeel gebied: Het noorden van Mali, Azawad.

Tactiek: Guerilla, bewegingsoorlog

Bekend wapenfeit: Verovering van Timboektoe. Na een succesvol offensief waarbij het grootste deel van Azawad in handen viel van de rebellen, viel de MNLA op 1 april 2012 de buitenwijken van Timboektoe aan, onder andere met door reguliere Malinese troepen achtergelaten wapens. Het Malinese leger was gevlucht en Arabische milities moesten de stad verdedigen. De milities gingen echter niet tot actie over toen de rebellen de stad in namen. Integendeel, militie-eenheden werden gezien met strijders van MNLA en er wordt gespeculeerd of de militie is overgelopen. De MNLA heeft de "volledige bevrijding van Timboektoe" uitgeroepen en op diverse overheidsgebouwen en op de militaire basis werd de vlag van Azawad gehesen. Een totale en belangrijke overwinning van de MNLA waarvan de gevolgen nog moeten blijken. Alles wijst er op dit moment op dat de bevrijding van Azawad op korte termijn een feit is.

Website: http://www.mnlamov.net/





Video: AH-64D APACHE Demo Team 2011

Het Nederlandse Ministerie van Defensie heeft aangekondigd dat er dit jaar geen Apache-demoteam is in verband met onvoldoende materiële en personele capaciteit. Dat is jammer, want het zijn altijd mooie demonstraties.

Voor nu moeten we het helaas doen met de beelden van vorig jaar.

Video: "The Real War"

Wat oorlog nou precies is valt alleen te leren op het slagveld. Mensen die daar nooit zullen komen moeten het over het algemeen doen met verslagen van anderen, meestal in tekst. Tegenwoordig worden er relatief veel video-opnames gemaakt van gevechten. Dit filmpje is een compilatie van zulke opnames. De muziek die er onder is gezet zijn de nummers "Soldiers" van Otherwise en "Testament of a Soldier" van 4th25.

Profiel: Franse Vreemdelingenlegioen

Het Franse Vreemdelingenlegioen werd in 1831 opgericht om soldaten die niet de Franse nationaliteit hadden voor het Franse leger te kunnen behouden. Er was in 1830 namelijk een wet aangenomen die bepaalde dat alleen Fransen deel uit mochten maken van het Franse leger. Aanvankelijk werd het Franse Vreemdelingenlegioen gestationeerd in Algerije om de Franse belangen in Noord-Afrika te verdedigen. Tegenwoordig is het hoofdkwartier gevestigd in Aubagne (Zuid-Frankrijk).

Oprichtingsjaar: 1831

Land van oorsprong: Frankrijk

Type: Officieel onderdeel van de Franse krijgsmacht

Doelstelling:  verdediging van het Franse territorium en de Franse belangen in de wereld, en de handhaving van stabiliteit in de wereld.

Leider: Brigade Generaal Christophe de Saint Chamas

Troepensterkte: 7.700, verdeeld over elf regimenten (waaronder een regiment parachutisten en een cavalerie regiment)

Lopende missies: Frans-Guyana, Afghanistan, Mayotte, Verenigde Arabische Emiraten, Gabon. De missies betreffen voornamelijk preventieve aanwezigheid, behalve Afghanistan (interventie) en Frans-Guyana (bescherming).

Bewapening: Het Legioen bedient zich van dezelfde uitrusting als de rest van het Franse leger. Het meest gebruikte handvuurwapen is de FAMAS F1. Verder beschikt het Vreemdelingenlegioen over lichte tanks (ERC 90 Sagaie), APC's (VAB), gewapende pantserwagens / tank destroyers (AMX 10 RC) en lichte pantservoertuigen (Panhard VBL). Tevens beschikt het Franse Vreemdelingenlegioen over een regiment parachutisten dat ook ingezet wordt voor speciale operaties.

Operationeel gebied: Overal ter wereld waar Franse belangen in het geding zijn of Frankrijk deelneemt aan internationale missies. De afgelopen twintig jaar was het Legioen onder andere actief in Rwanda, Gabon, Zaïre, Centraal Afrikaanse Republiek, Bosnië-Herzegovina, Cambodja, Somalië, Kosovo (KFOR), Afghanistan (Enduring Freedom), Ivoorkust en Tsjaad (EUFOR Tchad).

Tactiek: Conventionele oorlogvoering.

Bekend wapenfeit: Slag bij Kolwezi. Op 18 mei 1978 namen Katangese rebellen in de Zaïrese stad Kolwezi 3.000 Europeanen gevangen. 600 parachutisten van het 2e Regiment Legionnaires namen Kolwezi in en neutraliseerden de rebellen. Belgische parachutisten bevrijdden vervolgens de gevangenen.
Website: http://www.legion-etrangere.com/

Een Legionnaire in actie bij Kolwezi

21 maart 1945: Operatie Carthago

Operatie Carthago was een Britse luchtaanval op Kopenhagen die werd uitgevoerd op 21 maart 1945. Het doel was het Shellhus, het hoofdkwartier van de Gestapo in het centrum van de stad. Het gebouw werd gebruikt als archief voor de opslag documenten en om Deense burgers te martelen. Een soortegelijke aanval op het hoofdkwartier in Aarhus in 1944 was een succes geweest.

Er was om een bombardement verzocht door leden van het Deense verzet omdat zij hoopten dat er leden van hun organisatie bevrijd zouden kunnen worden en dat voor de Gestapo belangrijk documentatie vernietigt zou worden. Aanvankelijk weigerden de Britten de aanval uit te voeren omdat zij het een te gevaarlijke operatie vonden. Het complex lag midden in de stad en er zou laag gevlogen moeten worden om een succesvolle aanval uit te voeren. Uiteindelijk werd, na herhaaldelijke verzoeken van de Denen, toch besloten om tot het bombardement over te gaan.

De aanval werd in drie golven uitgevoerd door in totaal achttien Havilland Mosquito's van de Royal Air Force, die daarbij werden beschermd door dertig Mustang F.III gevechtsvliegtuigen om Duitse vliegtuigen uit de buurt te houden en om FLAK-geschut uit te schakelen.

De vliegtuigen stegen vroeg in de morgen op en bereikten Kopenhagen rond 11.00 uur. De aanval werd zeer laag uitgevoerd, op rooftop level. Tijdens de eerste aanval botste één Moqsuito tegen een lantaarnpaal waarbij deze zijn vleugel beschadigde en op anderhalve kilometer van het doel in een school neerstortte. Diverse bommenwerpers in de twee volgende aanvalsgolven zagen de brandende school aan voor het Gestapo-hoofdkwartier en loosden hun bommen op de school waardoor er 125 Deense burgers omkwamen, waaronder zesentachtig schoolkinderen.

De volgende dag werden er verkenningsvluchten gemaakt om de aan het doelwit toegebrachte schade in kaart te brengen. De schade was groot en de westelijke vleugel van het gebouw was totaal vernietigt en het gebouw stond volledig in de brand.

De aanval was succesvol en de operaties van de Gestapo in Denemarken ondervonden er grote hinder van. Tevens wisten achttien gevangenen te ontsnappen. Vijfenvijftig Duitse soldaten, zevenenveertig Deense medewerkers van de Gestapo en acht gevangenen kwamen om. Vier Mosquito's en twee Mustangs waren neergestort waarbij negen RAF-vliegers omkwamen. 

Deze verliezen staan uiteraard in schril contrast met de slachtoffers die er in de school waren gevallen.  Hadden de Britten voet bij stuk moeten houden? Hun stelling dat  het een te gevaarlijke missie zou zijn bleek niet ongegrond. Blijkbaar woog het nemen van een dergelijk risico toch op tegen de eventuele noodlottige gevolgen. 

Onnodige burgerslachtoffers zijn helaas niet altijd te voorkomen en wie weet hoeveel levens er gespaard zijn door het succes van de aanval. Collateral damage, zullen we maar zeggen....